ตอนเช้าตื่นมาโทรหาเพราะคิดถึง ตอนสายจึงชวนทานข้าวราวกับฝัน ตอนเย็นก็ไปรับมาเที่ยวด้วยกัน ตอนสุดท้ายความฝันฉันละเมอ

 

 

 

 

 

 

                               

          ไอ้เพื่อนตัวกวนทั้งหลายของข้าพพุธเจ้าขอให้มีฟามสุขมากหลายๆครายอยากมีแฟนก็จงมีซะให้หน่ำใจ  ครายอกหักก็จำไว้ ว่าอกหักครั้งเดียวม่ายถึงกับตายหรอกเฟร้ย ส่วนตัวข้าพเจ้าเองม่ายขออารายเรยเพราะขอไปก็รูว่ามันม่ายมีทางเป็นไปได้จาขอไปทามม่ายฟระ เช่นอยากให้ตัวเองรวยจนวันนี้ยังม่ายรวยซะที ขอมีแฟนสวยๆ ก็ยังม่ายเห็นมี ครายๆก็ขอให้เรียนเก่งๆ  ตูว่ามันก็ยังโง่อยู่เหมือนเดิม ตูละเซ็งดั้งนั้นม่ายขออารายเลยดีกว่าขอให้คนอื่นไปก็พอแล้วขอให้ตัวเอง คงต้องบากบั่นเอาด้วยความพยายามของตัวเองนั้นแหละจึงจะประสพผลสำเหร็จ  สู้โว้ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆปีใหม่นี้ม่ายกลับบ้านเพราะว่าม่ายอยากกลับมันเซ็งง่ะไปที่นู้นก็ม่ายมีรายทามสู้อยู่เล่นที่นี้ดีกว่าแต่ก้พอกันอ่ะคิดถึงคนที่กลับไปบ้านหลายๆคนจังเรยเพื่อนผมทั้งนั้นวันที่3คงกลับมากันหมดมั้งม่ายรู้ดิเอ๋แต่นี้มันอารายแล้วหว่าอยู่ที่นี่น่ะจำวันเวลาม่ายเคยได้เลย

 

ถ้าวันนี้ใจมันจะสลาย

ไม่รักเธอก็คงตายไปซักหน

รักแล้วรู้ว่าไม่รักมันอับจน

เค้ารักคนที่รู้ว่าไม่ใช่เรา

ก็เธอนั้นรักเค้าอยู่ใจรู้ไหม

แต่ทำไมยังมาทำดีกับฉัน

บอกกันมาตรงๆไม่รักกัน

แต่ถึงยังไงก็ช่าง ให้รู้กัน ฉันรักเธอ

 

อยากจะบอกเธอกับคำว่ารัก

อยากจะทักทุกทีที่เจอเธอ

อยากจะบอกความในใจเสมอ

อยากจะเจอเธอในฝันของฉันตลอดไป

 

เก็บความรักของฉันนั้นให้เธอ

เก็บความเพ้อถึงรักที่ใฝ่หา

เก็บเอาความรู้สึกของเธอมา

เก็บแน่นหนาหากเธอนั้นมีใจ

เก็บเอาวันเวลาบนฟากฟ้า

เก็บนั้นหนาเอาไว้ในใจฉัน

เก็บเอาดาวเอาเดือนดวงตะวัน

เก็บความฝันที่ฉันมัต่อเธอ

 

เนื่องในวันเกิดของเธอคนนี้

ฉันขอมอบสิ่งดีๆแทนของขวัญ

สิ่งนั้นหรือคือความรักความผูกพันธ์

เป็นของขวัญมอบให้เธอเพียงคนเดียว

 

ก็รู้ว่าเธอนั้นมีคนรัก

ก็เธอมันทำให้ฉันนั้นหวั่นไหว

ก็เธอนั้นชอบทำเหมือนจริงใจ

ก็ที่ฉันหวั่นไหวเพราะใจเธอ

 

เพราะว่ามีเธอนั้นอยู่เคียงข้าง

ใจของฉันเลยไม่ว่างเลยซักหน

ทั้งหัวใจมีให้กับทุกคน

แต่รักเธอเสียใจหมดหัวใจ

 

 ความใดเล่าไม่เศร้าเท่าความรัก

บางครั้งหักปวดใจไปทั้งผอง

บางครั้งสุขบางครั้งทุกข์ไม่สมปอง

แต่ยังตรองครองรักปักเชื่อใจ

 

รักสุดสดุดรัก     อกตรม

พี่ก็แสนขื่นขม       ระทมหนอ

รักเจ้าทรามเชยชม   ระทมทุกข์ เคล้านา

แต่เจอน้องตัดพ้อ    พี่ท้อเจียนตาย

 

พีพี่จักจักมา       มาเรียน

พีพี่จักอ่านเขียน    เรียบร้อย

หากจักจักเพียร       มากหน่อย

เป็นตัวอย่างแก่น้องน้อย ได้แล้วหรือไร

 

ร้อยเล่ห์ลวงร้อยรัก  แรมราง
ร้อยรสพันพิษพาง  แผ่วพ้อง
ร้อยใจนางลาลาง    ลวงล่อ  นะแม่
ร้อยรู้พิษรักร้าย    ย่างกราย ลิ้มลอง

 

 ห่วงเธอมากแต่เธอไม่เคยรู้

คอยมองดูแต่เธอไม่เคยเห็น

รักเธอมากอย่างที่ไม่เคยเป็น

แต่กลับเห็นว่าเธอนั้นเย็นชา

 

อยากจะบอกคำนึ่งกับเธอได้ไหม

อยากจะบอกคำในใจคำคำนี้

อยากจะบอกไม่เกินกว่าคำที่มี

อยากจะบอกคำๆนี้ฉันรักเธอ

 

อยากจะหยุดกาลเวลาที่เลยผ่าน

อยากจะหยุดสายธารที่หลั่งไหล

อยากจะหยุดความรักที่ให้เธอไป

อยากจะหยุดทำยังไงใครช่วยที

 

ตอนเช้าแค่เห็นหน้าเธอใจไหวหวั่น

ตอนเที่ยงเจอกันใจหวั่นไหว

ตอนเย็นอยากให้ไปไกลๆ

ตอนกลางคืนยังอยู่ในฝันฉันเลย

 

ยามสายลมบุรพาพัดพาผ่าน

ดอกไม้บานเปล่งประกายปลายน้ำใส

พลอยทำให้ถึงฤดูไม้ผลิใบ

จากความใสใจสะอาดหยาดน้ำเอ่ย

 

ฝากเสียงเพลงกล่อมเธอนอนหลับไหล

ฝากสายลมคอยเอาใจไม่ห่างหนี

ฝากดวงดาวพร่างพราวกลางดวงฤดี

ฝากความรักในยามนี้ไปถึงเธอ

 

อยากรู้ว่าใครนั้นอยู่เป็นคู่

อยากจะรู้ว่าเธอนั้นรักฉันไหม

อยากจะบอกความรักที่จริงใจ

อยากรู้ไหมว่าทำไมฉันรักเธอ

 

 

 

 

......................................................................................................

ขอโน่ะที่ฉันคอยยิ้มให้

ขอโทษน่ะที่เอาใจใฝ่คิดถึง

ขอโทษน่ะที่รักเธอติดตราตรึง

ขอโทษน่ะที่คนึงถึงเธอทุกวัน

ขอโทษน่ะที่เห็นเธอมีความสุข

ขอโทษน่ะที่ฉันทุกข์ไม่สุขสันต์

ขอโทษน่ะที่รู้ว่าเธอไม่รักกัน

ขอโทษน่ะที่ฉันมันรักเธอ

ขอโทษน่ะที่อยู่เพียงเคียงชิดใกล้

ขอโทษน่ะที่ห่วงใยเธอเสมอ

ขอโทษน่ะที่หัวใจอยากอยู่ใกล้ชิดเธอ

ขอโทษน่ะที่จะเพ้อถึงเธอตลอดไป

ขอโทษน่ะที่ฉันมันรักเธอ

ขอโทษน่ะที่เพ้อและใฝ่ฝัน

ขอโทษน่ะที่เทคแคร์และคอยห่วงใยกัน

ขอโทษน่ะที่ฉันฝันไปคนเดียว

 ขอโทษน่ะที่ทุกวันจะยิ้มให้

ขอโทษน่ะที่เอาใจไม่ห่างหนี

ขอโทษน่ะที่เป็นห่วงเธอคนดี

ขอโทษน่ะที่ฉันคนนี้แอบรักเธอ

ขอโทษน่ะที่ดูแลเอาใจใส่

ขอโทษน่ะที่ห่วงใยกันเสมอ

ขอโทษน่ะที่อยากอยู่ใกล้ชิดเธอ

ขอโทษน่ะที่ฉันเพ้อถึงเธอไปวันๆ

ขอโทษน่ะที่ห่วงใยความรู้สึก

ขอโทษทีที่ฉันนึกถึงเสมอ

ขอโทษน่ะที่อยากรู้ความในใจเธอ

ขอโทษน่ะที่ฉันเพ้อไปคนเดียว 

ขอโทษน่ะที่ไปรับและไปส่ง

ขอโทษน่ะรู้สึกว่าเธอรำคาญฉัน

ขอโทษน่ะที่เทคแคร์จนผูกพันธ์

ขอโทษน่ะที่ฉันแอบชอบเธอ

หวัดดีเพื่อนทุกคนก็น่ะวันนี้ก็ได้กลับมาถึงบ้านเป็นที่เรียบร้อยแล้วน่ะงับ ตอนนี้น้ำท่วมทุกที่เรยง่ะเรยม่ายรูว่าเวลากลับไปที่ม.นั้นจาไปยังไงแต่ก็คงมีทางไปอยู่ดีแหละน้อฮิฮิที่ม.นั้นผมได้เจออารายตั้งหลายอย่างคนหลายๆคนและอื่นๆอีกมากมายมันทำให้ผมรู้สกว่าพอจามันมาแล้วรู้สึกยังไงก็ม่ายรู้ดิเซ็งชะมัดเรื่องราวย่อของผม(มันอาจะยาวมากๆๆสำหรนับคนบ้างคนก็ได้น่ะ)

ชีวิตในมหาวิทยาลัยนั้นตอนปีหนึ่งกลุ่มเพื่อนผมๆนั้นก็มี ไอ้นู ไอ้พี่อู๊ต ไอ้เชี้ยแอม ไอ้พีช เรา4-5คนนั้นก็ชอบไปก่อกวนตามสถานที่ต่างๆเช่นชอบแกล้งพวกพี่ยามที่อาคารD1 ก็พวกผมล่อเตะบนอาคารที่เค้ากินข้าวเรยไงทามให้พวกพี่ยามนั้นบ่นปวดหัวไปตามๆกันฮิฮิก็น่ะเค้าก็ม่ายรู้ว่าจาว่าพวกผมยังไงมั้งก็ได้แต่รอเวลา4ทุ่มมาไล่พวกผม แต่พวกผมก็รู้นะว่าพี่แกจามาไล่ ก็เลยชิงกลับกันก่อนอ่ะดิครายจาอยู่ให้โง่555+แต่ก็ไปเล่นกันทุกวัน555+ วันสงกรานต์ก็ยิ่งสนุกเรยพวกเราก็ไปซื้อพลุกับดอกไม้ไฟมาเล่นในมหาลัยก็น่ะพวกยามก็มาไล่พวกผมแต่พวกเรามันแสบไปซื้อพลุที่ยิงลูกไฟเป็นดวงๆมา2-3อันแล้วหงายเสาโกลด์ขึ้นทำเป็นฐานแล้วจุด ยืนรอดูผลงั้นซักพักแล้วก็เผ่นหนี555+นั้นสุดทีนจิงๆๆพี่ยามเค้าวอหาตัวพวกผมซ่ะทั่วเลยว่าไปพวกบ้านั้นมันไปที่ไหนกัน555+ก็อยู่บนหัวพี่แกซิคับก็หนีขึ้นหอกันหมดครายจาอยู่ให้โง่ช่ายม่ะล่ะฮิฮิ วันเข้าพรรษา ผมโดนเพื่อนทิ้งไว้คนเดียวเหงาชิบแมร่งไปพวกบ้านั้นมันกลับบ้านซะงั้นแค่4วันกลับไปทามรายกันก็ม่ายรู้เฮ้อแต่ตูก็รอดมาได้น้อฮิฮิ